Uyanma Vakti

karton bebekAlarm her zamanki gibi haftaiçi saat 06:45’e kurulu olarak çaldı. Başucumda, şarja takılı telefonuma el alışkanlığıyla uzandım ve erteledim yeniden çalana kadar belki bir rüya daha görürüm umuduyla. Düşünün, bu zamanlarda bile hala umudu olabilen biriyim ben.

Ama biliyordum artık uyanma vakti gelmişti; uyanıp herkes gibi olma vakti.

Rüyalarda buluşacaktık seninle, değil mi sevgili? Bekle beni, kavuşacağız illa ki.

Ve bu “illa kavuşma umudu”yla kalktım, alarmı da aynı ümitle bir daha çalmamak üzere kapattım.

Bu büyük, acımasız ama yine de bir türlü tadına doyulamayan dünyaya kocaman bir merhaba çektim aynadaki suretimle. Kafamda yastık izi, sanki biraz da ağzımın suyu akmış gibi…hayat o kadar güzeldi…

Post navigation